WIE

't Kouterbos

Judith Verberckmoes

 

Gedragstrainer paarden -

Instructeur Paard & Gedrag

( Paardenfluisteraar )

 

 

9240 ZELE / BELGIË

+32 0485 111 082

QUINCKIE

Ik als kleine ukkepuk voltige op Mira, op Rijbaan Piet met Peter Pieters en zijn mama Danny

Ik op Quinckie

 

Hieronder Marvellous als veulentje met zijn mama.

Marvellous op de weide.

Marvellous in zijn "apejaren"

Evert op Rijbaan Piet

Marvellous geboortejaar 1979 (heeft zich juist een modderbad gepermitteerd.)

 

De veelgestelde vraag: “Op welke leeftijd ben jij begonnen met paardrijden en reden je ouders ook te paard?”

 

Ik was bijna 6 jaar als ik de eerste keer op een paard zat en dit omdat mijn moeder wekelijks één les volgde op een manègepaard. Ze reed paard tijdens haar jeugd, was ermee opgehouden toen ze huwde, een handelszaak begon en kinderen kreeg. Uiteindelijk won de "paardenkriebel" en vatte ze haar lessen terug aan. Ze had toen de tijd niet om meerdere keren les te volgen. Ze had daarom ook geen eigen paard aangekocht omwille van tijdsgebrek door haar zelfstandige activiteit.

 

Mijn eerste hobby was balletdansen. Mijn moeder hoopte dat ik die hobby graag zou gedaan hebben maar helaas. Ik zat meer op de bank te bokken en te wenen, omdat ik het niet graag deed, dan dat ik een mooi pasje zou aanleren en met mijn tutu zou schitteren op het podium tijdens één of andere voorstelling.

 

Mijn tutu en oefen-gympakje werd in de kast opgeborgen alsook mijn dansschoentjes. Ik mocht mee met mijn moeder naar de manège wanneer zij haar les ging volgen.

De afspraak was wel dat ik moest wachten in de kantine totdat ze terug was. Je kan je natuurlijk wel voorstellen hoe mijn ogen begonnen te fonkelen als ik voor de eerste keer een paard zag vanop een grote barkruk achter de glazen deuren in de kantine die uitkeek naar de binnenpiste waar groot en klein aan het pony-en paardrijden waren.

Dit had mijn moeder gezien wanneer ze volledig ontspannen terugkwam van haar paardrijles. Ze stelde me de vraag of ik ook graag zou willen paardrijden. Natuurlijk wou ik dat en het eerste lesje werd onmiddellijk vastgelegd.

En inderdaad, ik was vertrokken.

 

Ik heb tot mijn 18 jaar les gevolgd op Rijbaan Piet te Dendermonde.

Het begon met manègepaarden en manègepony’s. Op mijn negende kreeg ik een eigen paard van mijn ouders, Quinckie.

 

Ik hier met Quinckie als kleine ukkepuk, zo fier als wat met mijn 9 jaar

Ik werd geholpen door Peter Pieters op Mira.

Ja, die kleine ukkepuk ben ik in les voltige. Hier was ik nog zeer klein !

QQuinckie en ik

Quinckie was het paard van Peter Pieters waar hij hogere dressuurproeven mee reed. Maar omdat Quinckie net te weinig ‘bloed’ had om de hoogste proeven te kunnen rijden zocht Peter een goede thuis voor hem.

Quinckie was een volleerd, succesrijk paard en ik mocht van hem alles leren onder begeleiding van Peter, want hij moest me uitleggen hoe ik dit paard moest sturen en aandrijven. De knopjes stonden er op maar ik moest de knopjes juist leren bedienen om eruit te krijgen wat er inzat. Peter zelf reed met Quinckie nog dressuur wedstrijden: St.Georges en Intermédiaire.

 

Toen ik twaalf was werd Quinckie ernstig ziek, longontsteking. Om te revalideren mocht hij bij ons thuis staan op de grote weide waar ondertussen ook al een veulen stond, Marvellous, geboren in 1989.

Quinckie is nooit meer terug naar de manège gegaan omdat hij zich als liefdevolle opa profileerde voor de kleine Marvellous. Hij was consequent, streng, belonend en had er echt plezier in, zeker als maatje voor op de weide om te dartelen en te rollebollen. We besloten om hem een mooi pré-pensioen en pensioen te gunnen. Ik heb van Quinckie veel mogen en kunnen leren wat dressuur betreft. Maar vooral ook de omgang met deze fijne dieren... een blik in het dierenrijk.

 

Ondertussen had ik nog een paard gekregen, een vierjarige ruin, Evert. Hij moest nog opgeleid worden en was goed in springen dus tegen de zin in van mijn dressuurlesgever, Peter, begon ik springles te volgen bij zijn broer, Benjamin Pieters.

 

Ik heb bijna mijn hele jeugd doorgebracht op deze manège, een beetje als mijn tweede thuis. Mooie herinneringen !

 

Toen ik 18 werd stonden de paarden thuis en kon ik met een camionette van de zaak van mijn ouders mijn tweepaardstrailer trekken.

 

Evert heb ik moeten verkopen omdat ik er geen weg mee kon in het parcours op wedstrijd. Wanneer het startsein gegeven werd op jumping, wedstrijd, begon hij te steigeren en kreeg hem met moeite naar de eerste sprong... Thuis en tijdens zijn trainingen was hij super braaf en sprong alles en bakken hoog als ik wou!

 

Nu, zovele jaren later, stel je je de vraag waar het probleem zou kunnen liggen hebben. Had ik toen de kennis gehad die ik nu heb, dan had ik hem een heel ander leven kunnen bieden...

 

Vroeger was een paard houden anders dan nu. Nu gaan de meesten onder ons verder zoeken van waar het probleem eventueel zou kunnen komen en onder begeleiding het probleem aanpakken en oplossen. Ik heb zeer veel mogen leren van mijn paarden.

 

Toen Marvellous 17 was ben ik er 5 jaar tussenuit geweest met rijden dit omwille van familiale problemen.

 

In 2009 een appaloosa-pony, Touedz, aangekocht als maatje voor onze oudere Marvellous en in 2011 de aankoop van een 5-jarige merrie, Garouche.

 

In oktober 2011 kwam mijn nieuwe aanwinst bij mij thuis te staan en omdat er gezegd werd door de Fokker dat Garouche een eigen willetje heeft en het graag rustigaan doet en daar bovenop nog dat je 2 helpers nodig had om op te stijgen was dit een hele uitdaging voor mij, waar ik natuurlijk van houd !

 

Begonnen met enkele weken te longeren en daarna op te stijgen, alleen! Raar maar waar, maar ik ben alleen, dus zonder twee helpers, opgestapt. Natuurlijk wist ik dat er veel werk was aan deze schoonheid. Drie maanden hebben we beiden gegeven en genomen maar we bleven een beetje hangen en er was geen vooruitgang meer te boeken. Ze bleef protesteren op mijn benen en mijn handen. Bij aanraking van mijn be(e)n(en) maaide ze en bij het contact nemen op de teugels begon ze te steigeren, al een geluk dat dit niet hoog was! Ik noemde haar steigeren: wippelen, een beetje van de grond gaan met haar voorbenen zodat ze de druk op haar teugels kwijt was. Slim hé van haar!

 

Op ouderjaarsnacht ging ik een kijkje nemen bij de paarden en zeker bij de nieuwkomer, Garouche. Ik zag dat ze in paniek rondliep en zichzelf dreigde te kwetsen uit paniek door het overweldigende vuurwerk. Onmiddellijk een halster genomen, aangedaan en haar vastgehouden. Ze liep rondjes om me heen en ik liet haar rustig doen want ik voelde niets van druk op mijn touw. Het goede nieuws van dit alles, is dat ze het vertrouwen in mij op dat moment heeft gevonden! Bij het berijden van haar in het nieuwe jaar voelde ze helemaal anders onder het zadel. Ik dacht eerst dat ze ziek was! Maar nee hoor, we waren ineens een sprong vooruit. Ze durfde nog eens te maaien als protest op mijn benen en ze probeerde ook nog af en toe weg te komen van de lichte druk op het bit.

Fysieke problemen waren uitgesloten door de tandarts en osteopaat.

Alles was in orde! We hebben met veel geduld voor elkaar de trainingen verdergezet. Uiteindelijk begrepen we elkaar, spraken we dezelfde taal ...

We vertrouwen elkaar, we respecteren elkaar, we voelen betrokkenheid voor elkaar met als basis onze liefde voor elkaar.

Ik ben super tevreden met wat we samen, ik en Garouche, al bereikt hebben.

 

 

Nu rijst de vraag: Hoe ben ik op het idee gekomen om een opleiding te volgen van equinoloog bij E-quine.com (paard en gedrag/communicatie met paarden).

Doordat ik soms met prangende vragen zat tijdens het rijden van mijn merrie, antwoordde ik mezelf steeds hetzelfde: wie weet dat, weet ik niet.

Misschien daardoor of juist daarom. Terwijl ik aan het rijden was en nu nog zit ik altijd te babbelen met mijn paard. Ik krijg nooit een antwoord maar ik blijf er rustig van en beantwoord ze soms zelf, in haar plaats.

 

Doordat ik steeds met vragen zat begon ik te googlen. Tja, hoe zoek je dat op? Praten met paarden? Communiceren met Paarden? Via deze weg kwam ik bij Annemarie van der Toorn, E-quine.com (paard en gedrag) in Nederland die cursussen gaf ‘communicatie met paarden’.

Uit nieuwsgierigheid had ik me in 2013 ingeschreven voor de module paardenpsychologie. Deze was zeer goed meegevallen en er werd tijdens de cursus gezegd dat er waarschijnlijk een opleiding komt die zou starten in september. Opleiding equinologie(paardenfluisteraar), gedragstrainer.

In September 2015, ben ik met mijn derde jaar van start gegaan. De opleiding van 3,5 jaar bestaat uit grondwerk, dubbele lange lijnen, schrik-en obstakeltraining en trailerladen als praktijk.

De theorie die we krijgen : paardenpsychologie, voeding en vertering, voortplanting en gezondheid.

De theorie is het saaie gedeelte van de opleiding maar toch heel belangrijk om te weten hoe een paard in elkaar zit en wat ze nodig hebben. De praktijk is opbouwend, dus beginnen met je eigen paard of de bravere onder de paarden, dan moesten we een kleine uitdaging aangaan : Dus een paard met een enkelvoudig probleem; bv een paard dat de trailer niet op wou.

Tijdens het derde jaar, namen we de grotere uitdagingen aan, de probleemgevallen zoals ze wel eens genoemd worden :

bv een paard dat niet blijft stilstaan bij het opzadelen en als het zadel er dan toch op raakt durft hij te bijten bij het aansingelen en als de ruiter eindelijk op het paard geraakt gaat hij helemaal door het dolle heen...

 

2016-2017 was een heel druk jaar ! Als eindwerk moesten we een portfolio hebben waar 30 paarden in getraind werden, met verschillende of gecombineerde problemen.

Het was een veelomvattende uitdaging die het onderste uit de kan gehaald heeft van mezelf. Mijn kennis en geduld werden steeds opnieuw op de proef gesteld.

 

Bij deze ook mijn dank aan alle mensen die zich al aangeboden hebben met hun ‘probleempaard’ waarvan ik veel heb kunnen leren, zowel van het paard als van de eigenaar, en daardoor ook mijn huiswerk voor de opleiding op tijd kon inleveren.

 

Ondertussen heb ik het diploma behaald. Nu zou ik graag van mijn hobby mijn werk maken : gedragstrainer paarden.

Het zou de mooiste droom zijn die ik kan verwerkelijken.

 

Ik waag de sprong !

Onderweg zijn is beter dan aankomen want het gaat hem om de reis en niet de aankomst!

In dit werk is nooit iemand uitgeleerd, daarom dat ik juist dit beroep graag zou beoefenen.

Elk paard heeft zijn/haar karakter en elk paard is uniek!

 

 

Marvellous is geboren in 1989 ! Zou je niet zeggen hé. Hij fungeert als "opa" voor Touedz en beleeft veel plezier aan Garouche, maar ... hij blijft de baas op den hof !

 

 

Ik kan je in elk leerproces begeleiden zodat ook jij stressloos in elke omstandigheid met je paard kan omgaan, werken en ontspannen.

 

Heeft je paard "een probleem" dan kom ik ter plaatse op jouw locatie en/of het paard kan in training gebracht worden op mijn locatie.

 

Naargelang het probleem, en vooral de interactie tussen jou en je paard, kan ik je misschien al na één sessie tips geven waarmee je zelfstandig aan de slag kan.

Het is van belang dat jij en jouw paard de tijd krijgen om de aanpak en het nieuw aangeleerde te wennen, tijdens de eerste sessie.